หน้าหนังสือทั้งหมด

พระวินัย ปริวาร: ความเข้าใจในอาบัติและปัญหา
82
พระวินัย ปริวาร: ความเข้าใจในอาบัติและปัญหา
ประโยค - ปัญจมสมมติปลามาก อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วันอนา - หน้าที่ 796 [๕๐๘] ในภิกษุและภิกษุณีผู้ต้องต่างกันตาม ในภิกษุ และภิกษุณีผู้ต้องอาบัติที่ทั่วไป (แก้กันและกัน) ที่เหลือก็ต้อง มMnemonic เหมือนก
เอกสารนี้นำเสนอประเด็นจากพระวินัยเกี่ยวกับความแตกต่างของอาบัติในภิกษุและภิกษุณี รวมถึงความวิตกและการถือบดีที่เชื่อมโยงกัน นอกจากนี้ยังมีการวิจัยเกี่ยวกับปัญหาที่เกิดขึ้นในสภาคต่างๆ ของพระวินัย ซึ่งแสด
การวิเคราะห์พระวินัยในพุทธธรรม
99
การวิเคราะห์พระวินัยในพุทธธรรม
ประโยค - ปัญญามณีตาปลักษณ์ อรรถถกพระวินัย ปิติรวั วัณนา - หน้าที่ 813 บทว่า อนุโมทนูติ ได้แก้ ไม่รู้จักบัญญัติ เพิ่มเติม บทว่า อนุสนธิวนิปล ได้แก้ ไม่รู้จักเพื่อจะกล่าวด้วยอำนาจ ความสิ้นเนื่องกันแห่งอ
เอกสารนี้นำเสนอการวิเคราะห์และคำอธิบายที่เกี่ยวข้องกับพระวินัยในพุทธศาสนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการจัดระบบและการเข้าใจเกี่ยวกับคำศัพท์ต่างๆ รวมถึงการตีความในมุมมองของผู้ปฏิบัติธรรม โดยมีการยกตัวอย่างและอ
อรรถกถาพระวินัย ปริวาร
105
อรรถกถาพระวินัย ปริวาร
ประโยค - ปัญญา สมันตปลากาก อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วันนา - หน้าที่ 819 ที่กล่าวแล้วในหมวด ๕ กับ ๒ อนึ่งสงสั้น นี้คือ "อูโลสน ปวรณา เป็นหน้าที่ของพระวินัยธรรมนั้น" จึงรวมเป็น ๓. สอบถามว่า สตุ ปรมาณ ได้
เอกสารนี้นำเสนอความรู้เกี่ยวกับพระวินัยซึ่งแบ่งออกเป็นหมวดต่างๆ อาทิ หมวดที่ 5 และ 6 รวมทั้งการให้รายละเอียดเกี่ยวกับกรรมที่มีอิทธิพลต่อสัตบุรุษ นอกจากนี้ยังมีการอธิบายธรรมที่สงบและไม่สงบ รวมถึงการแสด
ปัญญา สนั่นสมุติปาลากกา - อรรถถภะพระวินัย
116
ปัญญา สนั่นสมุติปาลากกา - อรรถถภะพระวินัย
ประโยค - ปัญญา สนั่นสมุติปาลากกา อรรถถภะพระวินัย ปริวาร วันฉนา - หน้าที่ 830 บุคคลไม่ควรไหว้ รวมทั้งบุคคลผู้แสล้ออกจะถึงเป็น ๑๓ บุคคล ไม่ควรไหว้ทั้งนั้น ได้แสดงแล้วในเสนาณขันธะ อย่างยิ่ง ๑๑ พิธารบนใน
บทความนี้นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการไม่ไหว้บุคคลซึ่งไม่ควรทำตามบทบัญญัติของศาสนา โดยเน้นไปที่ความสำคัญของการปฏิบัติตนที่ถูกต้องในทางพระพุทธศาสนา อธิบายถึงโทษ ๑๑ ประการของภิกษุที่ไม่ปฏิบัติให้ถูกต้องและคว
หน้า5
118
ประโยค - ปัญญาบารมีคามา อรรถกถพระวินัย ปริวาร วิเนณนา - หน้าที่ 832 ให้แจ้งชื่อพระอรหัต ซึ่งยิ่งกว่ามดตามานนี้ไป คงเป็นเทวบุคคล หรือปุถุชนก็ตาม เมื่อทำกลิริยา ย่อมเป็นผู้เข้าถึงพรหมโลก คำที่เหลือในที
ปัญญาของปลาทากาและบทสนทนากับพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
123
ปัญญาของปลาทากาและบทสนทนากับพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ประโยค - ปัญญาของปลาทากา อรรถถภาพพระวัน รับรองาว วันเสนา - หน้าที่ 837 [๕๓๓๓] ปฐมกาลสงเคราะห์วันนา บทความว่า เอกัส จีวร ถวามิมความว่า ท่านกระทำจิวร เวียงบำบังหนึ่ง, อธิบายว่า "หมู่ดุตราสังเสริมร้อย."
บทความนี้สำรวจเรื่องปัญญาของปลาทากาและการสนทนาระหว่างพระอุบลิและพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเกี่ยวกับวินัยในพระพุทธศาสนา โดยพระอุบลิได้ตั้งคำถามเกี่ยวกับจำนวนวินัยในนครและได้รับคำตอบจากพระผู้มีพระภาค เรื่องราว
การวิเคราะห์ปัญจมสนิทปลากา
125
การวิเคราะห์ปัญจมสนิทปลากา
ประโยค - ปัญจมสนิทปลากา อรรถถภพระวัน ปริวาร วันนีที่ 839 ล ลีลวิปฏุติ ท่านกล่าวแล้ว ด้วยความเป็นผู้ประสงค์จะรู้ทูลถามบิต. จริงอยู่ในวินิต ๔ ทฤษฏีบาต สงเคราะห์ด้วยวินิต 1, อธิฐานบาต สงเคราะห์ด้วยวินิต
เนื้อหาเกี่ยวกับปัญจมสนิทปลากาในแง่มุมต่างๆ ผ่านการเรียนรู้และการสืบค้นอย่างละเอียด มีการอภิปรายถึงทฤษฎีต่างๆ ที่เกี่ยวข้องและการอธิบายความหมายของคำศัพท์ที่สำคัญ. เนื้อหานี้มุ่งเน้นที่การเข้าใจปัญหารู
ปัญจมนต์ปลาหากิ และความรู้ในพระวินัย
126
ปัญจมนต์ปลาหากิ และความรู้ในพระวินัย
ประโยค - ปัญจมนต์ปลาหากิ อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วัดนิยม - หน้าที่ 840 เพราะฉะนั้น ท่านจึงถามอันตรายปัญหาหลายอื่น มีคำว่า “เอกนก- ลิกขบทมิเท่าได?” เป็นอกิ ด้วยอาณาจักสืบต่อแห่งจำนวนนันเอง ท่านกล่าวว่
เนื้อหาเกี่ยวกับอกิและปัญหาหลายประการในพระวินัย ปริวาร ที่กล่าวถึงวิธีการและการบรรจุภูมิเกล่า รวมถึงการสื่อสารเกี่ยวกับลักษณะต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการทำความเข้าใจในสิกขาบทต่างๆ อ้างถึงกรณีตัวอย่างและห
การรื้อในอภิธรรภวันนา
139
การรื้อในอภิธรรภวันนา
ประโยค - ปัญจมหสมัยตะลาภถิ่น อรรถถกะพระวินัย ปรีวรร วินัยนา - หน้าที่ 853 [๕๔๒] อภิธรรภวันนา [รีอสมะด้วยอธิธรร] วิจินฉัยในอภิธรรภ พึงรบาดังนี้:- พระอุปธานะ ครั้นกล่าวอธิธรรณ์ว่า "การรื้อ ๑๐ เหล่านี
บทความนี้สำรวจการรื้อ ๑๑ ในอภิธรรภวันนา รวมถึงการตีความแบบวิจินฉัยเกี่ยวกับพระวินัยและการรื้อสมะ มีการอ้างถึงหลายบทที่พูดถึงการรื้ออธิธรรณ์และการรื้อสมะในที่ต่างๆ สิ่งเหล่านี้ช่วยให้เข้าใจการไม่รื้อกร
การศึกษาเกี่ยวกับอุปาทานในพระพุทธศาสนา
173
การศึกษาเกี่ยวกับอุปาทานในพระพุทธศาสนา
ประโยค - ปัญญามนต์ปลากาก อรรถกถาพระวันิ ปริวาร วัดนา - หน้าที่ 886 สองเท่าว่า เอกฏตา ถกฺกา มีความว่าวิญญากภนี้ มีอุปาทานรูปานนั้นเป็นประโยชน์. ความพิจารณาวินัยนั้นแลชี้ว่ามันตน. กล่าวว่า อุปิสิลา มีค
เนื้อหานี้เกี่ยวกับลักษณะของอุปาทานในพระพุทธศาสนา โดยชี้ให้เห็นความสำคัญของวิญญาณและการหลุดพ้นจากอุปาทานต่าง ๆ เพื่อเข้าถึงอรหัตผล ทั้งยังมีการอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างจิตกับอุปาทานที่นำไปสู่การเข้าใจ
การรื้อแห่งกุฐินในอรรถกถาวินัย
184
การรื้อแห่งกุฐินในอรรถกถาวินัย
ประโยค - ปิยบูรณ์สมิตปลาสากา อรดถพระวันติ ปวิตรา วันฉนา - หน้าที่ 897 คำใดจะพูดว่าในมนิรามเป็นต้น คำทั้งปวงนั้น ได้กล่าวไว้แล้วในวันฉนานแห่งกุฐินะกนกะ [๕๕] ว่าด้วยการรื้อหงกุฐิน สองบทว่า เอกุปปาท เ
บทความนี้นำเสนอการอธิบายเกี่ยวกับการรื้อแห่งกุฐินในอรรถกถาวินัย โดยชี้ให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างการเกิดและการดับอันเกิดจากการรื้อแห่งกุฐิน การวิเคราะห์นี้ทำให้เราเข้าใจลักษณะการเกิดขึ้นและความดับขอ
บทวิเคราะห์การไหว้ในพระวินัย
205
บทวิเคราะห์การไหว้ในพระวินัย
ประโยค - ปัญญามันปลากิการ อรรถถาคพระวินัย ปริวาร วัณฒนา - หน้าที่ 918 บทว่า วิญญูพยากรณ ได้แก่ แก้ไข้ปัญหา บทว่า ปริมาณเมธี ได้แก่ ย่อมกำหนด คือ ย่อมแสดง ย่อมกล่าว คำที่เหลือในวรรคนี้ ดังนี้ [ว่า
บทความนี้กล่าวถึงแนวคิดและคำสอนในพระวินัยเกี่ยวกับการไหว้ โดยเน้นถึงบุคคลที่ไม่ควรไหว้ เช่น ผู้ที่ไม่เอาใจใส่ในการไหว้ หรือผู้ที่มีความคิดฟุ้งซ่าน ซึ่งจะได้รับการอธิบายอย่างละเอียด รวมถึงบทความยังเน้น
การศึกษาพระอรรถตถาในสังฆทาน
210
การศึกษาพระอรรถตถาในสังฆทาน
ประโยค - ปัญญา สมันตาปาลากา อรรถตถาพระวันวิ ปิติรา วันนต์นา - หน้าที่ 923 เมื่อด้วยกายถูกกัน เป็นกุลลัจฉะ เพราะของที่ชัดไปกับของเนือง ด้วยกายถูกกัน เป็นทุกข์ เพราะจั๋วยนี้มือ เป็นปัจฉิมยี [อานิตพระอุณ
บทความนี้นำเสนอเนื้อพบการศึกษาพระอรรถตถา โดยมุ่งเน้นเรื่องต่างๆ เช่น การอาบัติตลอดราตรี และความสำคัญของกายถูกกันในการใช้ชีวิตของภิกษุ. นอกจากนี้ยังพูดถึงการแบ่งประเภทอาบัติ และความสำคัญของการแสดงอาบัต
พระกาลเวลาและการพูดภิกษุในพระธรรม
212
พระกาลเวลาและการพูดภิกษุในพระธรรม
ประโยค - ปัญญามนต์ปลาศากา อรรถถภพระวันบัน ปริวาร วันนา - หน้าที่ 925 ดูลลาจีในอย่างเท่า 1, เป็นสังฆามัสเสส ในอย่างเท่า 2." สองบงว่า เอกมัส ดูลลจูเจิ มีความว่า (ภิญญูอ่มต้อง ดูลลาจี เพราะเนื้อแห่ง
เนื้อหาพูดถึงขอบเขตและข้อบังคับของการพูดของภิกษุในพระธรรม รวมถึงรายละเอียดของอาบัติที่เกิดขึ้นจากการพูดในสถานการณ์ต่าง ๆ เช่น การพูดในกลางวันและกลางคืนที่ส่งผลต่อศีลของภิกษุ รวมถึงการปฏิบัติตนให้ถูกต้
วาจากำหนดนูปติ และกรรมสังกะในพระพุทธศาสนา
217
วาจากำหนดนูปติ และกรรมสังกะในพระพุทธศาสนา
ประโยค - ปัญจสมันตปลากกา อรรถถกพระวินัย ปิติราว วันนา - หน้าที่ 930 อย่างคือ ) วาจากำหนดนูปติ คำประธานที่ค้าง คำอุปภรรรมที่ เสร็จไปแล้ว. ในกรรมสังกะ ๓ นั้น กรรมทั้งหลายอันท่านสงเคราะห์ด้วย ลักษณะ ๑
การศึกษานี้เกี่ยวกับกรรมทั้งสามประเภทในพระพุทธศาสนา ซึ่งรวมถึงลักษณะของการใช้วาจาที่จำกัดอย่างถูกต้อง วาจาเป็นสิ่งสำคัญในงานพระศาสนา และการสงเคราะห์บุคคลที่อยู่ในงานต่างๆ ตามลักษณะที่กล่าวถึงในพระวินั
พระวินัยและการทำกาสในพระพุทธศาสนา
220
พระวินัยและการทำกาสในพระพุทธศาสนา
ประโยค - ปัญญามีลูกปลาทำกาส อร่อยตามพระวินัย ปริวาร วันเดินนา - หน้าที่ 933 ในอย่างนี้ที่ 1, เป็นสังฆามิสส ในอย่างนี้ที่ 2. สองงถาม ํิฮิตสุด สภีติ ตุตตตา มีความว่า อนัต 4 กอง นันแส ย่อมมีแก่ผู้มีอ
บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการทำกาสตามพระวินัย และการปฏิบัติของภิกษุในเรื่องต่างๆ ซึ่งรวมถึงการทำหน้าที่ในหัตถบาต การปฏิบัติเมื่อมีการขอโทษ และการรักษาความบริสุทธิ์ในอาหารที่เบียดเบียนต่อกัน โดยเน้น
คำสอนเกี่ยวกับมุสาวาทและอุฐฐูในพระพุทธศาสนา
227
คำสอนเกี่ยวกับมุสาวาทและอุฐฐูในพระพุทธศาสนา
ประโยค - ปัญญา สมันตปลากกา อรรถกพรเว้น ปริวาร วันฉนา - หน้าที่ 940 [มุสาวาทมืองค์ ๔ เป็นคำ] สองบวกว่า อุฐฐูโกล มุสาวาท โท มีความว่า มุสาวาท ที่ ประกอบด้วยองค์ ๔ ตั้งแต่คำว่า "ก่อนแต่พูด ผู้ขึ้น มีความ
เนื้อหาในบทนี้พูดถึงมุสาวาทที่ประกอบด้วยองค์ ๔ และการส่งเสริมการฟังและให้ผู้อื่นฟังในพุทธศาสนา โดยยกคำสอนของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับการปฏิบัติที่ต้องอาศัยการฟังธรรมและการฝึกฝนของภิกษุ และอธิบายถึงการอุปสม
ธรรมะเกี่ยวกับกรรมและวรรณะในพระวินัย
230
ธรรมะเกี่ยวกับกรรมและวรรณะในพระวินัย
ประโยค - ปัญญามันดปลาทากา อรรถกะพระวินัย ปิรวั วัณนา - หน้าที่ 943 [ว่าด้วยธรรมะเป็นอาทิ] หลายบทว่า ทุตามส กุมโฆลา อุตต มีความวา พระผู้ มีกระอากสรรธรรมโอา ๒๓ นับรวมละ ๓ ในธรรม ๓ อย่างนี้ คือ อปโลกธรรม
เนื้อหานี้กล่าวถึงธรรมะที่เกี่ยวข้องกับกรรมและวรรณะในพระวินัย โดยพิจารณาถึงการกระทำตามธรรมที่เรียกว่าอปโลกธรรม ซึ่งเกี่ยวข้องกับกรรม ๖ อย่าง และมีการลงรายชื่อของกรรมที่เป็นวรรณะโดยธรรม รวมถึงกลุ่มที่
การนิพพานและอาบัติในพระพุทธศาสนา
231
การนิพพานและอาบัติในพระพุทธศาสนา
ประโคง - ปัญญาสิ้นคำปลาทากา อรรถถกพระวิปัร ปัจจันวา - หน้าที่ 944 [ว่าด้วยอาติระงับและไม่ระงับ] สองงว่า ย เกติสิ มีความว่า กองอาบัติหล่าได อันพระ อนันตชนังแสดงแล้ว ตรัสแล้ว คือประกาศแล้ว วินิจฉัยในว่
เนื้อหาอภิปรายเกี่ยวกับนิพพานซึ่งเรียกว่า อนันตะ คือการหลุดพ้นจากทุกข์และความเป็นธรรม โดยมีการเปรียบเทียบกับการปราบศึกของพระราชา ข้อความยังระบุถึงกองอาบัติ 3 ชนิดที่พระศาสดาทรงแสดงไว้ โดยเน้นถึงการไม่
การวินิจฉัยในธรรมวินัย
232
การวินิจฉัยในธรรมวินัย
ประโยค - ปัญญามีสมันตปาลากา อรรถกถพระวินัย ปริวาร วันนา - หน้าที่ 945 ย่อมะแข็ง คือย่อมถึงความประกอบโดยชอบ ด้วยสัมมาวินัย. แต่ในธรรมเหล่านี้ สัมมาวินัยอย่างเดียวแล เว้นสมทธ์หลายเสีย ย่อมะแข็ง คือ ย่อม
บทนี้อธิบายถึงสัมมาวินัยและความสำคัญของการเว้นสมะในอาบัติสามกอง โดยระบุว่าอาบัติใดที่ไม่มีส่วนเหลือจะสามารถรับด้วยอธิกรณ์ได้ และพิจารณาบทบาทของความเห็นในธรรมวินัยที่ระบุไว้โดยพระผู้มีพระภาค นอกจากนี้ย